بركه ي كاغذي

X

بركه ي كاغذي

بركه ي كاغذي

ادبيات - شعر

	کندو
گلزار دامنه را دورسرت مي پيچي زنبورهاي عسل شكوفه مي دهند در كندو
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388ساعت 13:45 توسط محمد شهيدي \|

	شب
ش ب جو ي ده جو ي ده مي ريييييييييييييييييييييييييييييييييييي خ ت در دهان زندگي و پخش مي شد تهمت بامجوز رسمي نه بادي بود نه سري سبز براي زبانم نخ زندگي لاي دندانم گير كرده بود.
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام تیر 1388ساعت 3:55 توسط محمد شهيدي \|

	بهار ايل
با هم شعر بهار ايل از كتاب بركه ي كاغذي را مرور مي كنيم ، بركه ي كاغذي در اذر 87 چاپ شد بهار ايل پلك هايش را گرفت دختر قالي باف ودار گليم را چله كشيد انگشتانش ازروي تارها لغزيد و از سقف دار بالا رفت تا لز بركه ي خورشيد مشتي نور لاي پلك هايش بپاشد و رشته هاي سرخ سيب را دور انگشت نارنجي به تارها بست و ترنج را گره زد به ساقه ي گندم گندم زار گندم زا رسبز شقايق لبهايش را كم داشت گوزني از كوهستان پايين آمد چشمانش را در بركه ي برفي شست اسبي رميد ودر لوله ي برنو لبخندي تركيد دختر قالي باف چله ي دار را كشيد وگلوله ي برفي را گره زد آسمان با گيس هاي سياهش دوباره ابري شد آفتاب ذره ذره به خواب رفت وآب دامنش را از روي صخره جمع كرد پلنگ عاشق دكمه ي نقره اي شب را به پالتواش گره زد در دامنه ي بهار اسب هاي مست شيهه كشيدند گوزن ها ردپايشان را بلعيدند تن سوار بوي صخره داد- بوي خون- در بهار ايل از منقار دار شقايقي جوانه زد
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 17:56 توسط محمد شهيدي \|

	لي لي
لي لي روي سنگي رد پا يش شكوفه ي بوسه لبهايش را به صحرا گلهاي بيابان سرخ حوا دنبال كوه به آدم بيستون تيشه ي با مزه ي شيرين مجنون دنبال بيابان تا سر به آن، تا سربه سر چتر لبخند بر سر با كوله ي اندوه هزار سال آهو درچشمهاي باران چوپاني در بستر كوه لذت با ران زايش بره اي باپستانك شعر ني لبكي خائن پريدگلويم زير چاقو بيچاچاچاچاره چاچاچاچاقو سنگي در شكاف دهانش بوسه اي دريده شد
+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم فروردین 1388ساعت 15:46 توسط محمد شهيدي \|

	بهار
بهار عطر تنش را به دهانت بخشيده بود حالا فوت کن شمع سی و پنج ساله را
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 1:6 توسط محمد شهيدي \|

	بشارت
تنها بشارتی که از پشت این لبخندهای پلاسیده نثار می کنیم سکوتی است که از ثانیه ها سنگها سراب ها وساعت سرد چسبیده بر دیوار می بار د واین مرگ عقیم دیگرنه شعر می زاید نه ادم وقتی که جد وحشی ام با پوستین وگرز سنگی برای پاس کردن دردهای بی محل به بانک می رود
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم آذر 1387ساعت 16:31 توسط محمد شهيدي \|

	گناه
گناه حذف شده از مجموعه ی برکه ی کاغذی : نوشیدمت با شیر صبحگاهی وقاشقی عسل طعم گناه پنهانی را داشتی که از عقوبتش لب گزیده می شود ۲ اسب در اتوبان یورتمه نمی رود می میرد
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آبان 1387ساعت 19:5 توسط محمد شهيدي \|

	آزادی
این شعر از مجموعه ی در دست انتشار برکه ی کاغذی است البته به لطف اقایون ممیزی جزء حذف شده هاش ! آ زا دی دی دی هربار هجی ات کردیم هجی شدیم باتولدمان دهانهایمان بسته می شود ومرگ متعجب از این همه سکوت دهانمان را باز می کند آ .. ..
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 8:24 توسط محمد شهيدي \|

	شهریوری
گاه برایم شبی که ماه خیس به مقنعه ات رنگ پس می دهد گاه روز که مهربانی ات روشنم می کند کنار جویباری با گیس های گیج پونه ودخترانی که روی لبت لی لی می کنند شهریوری با تاجی از انگور
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مهر 1387ساعت 13:20 توسط محمد شهيدي \|

	تاک زیبای غمگین
تاک زیبایی بودی که کوچه باغهای جهان در هوای رگهایت دویدند ودختر کال صبح دچار بلوغ شگرفی شد که خشت خشت خام خیام را چشید معبد زیبایی درباد که پرندگان مهاجر کوچشان را به سویت کج کردند وحریر پیرهنت را به سوغات حالا معبد عریانی هستی که حضرت حافظ تفالی زد به شعر سپید پستانهایت وپاره های سرخ غزل در امتداد زلال اندامت زبانه کشید تاک زیبای غمگینم چون سیگاری مست که دست به دست می چرخد زندگی ام را پای لبهایت می سوزانم
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم مهر 1387ساعت 10:46 توسط محمد شهيدي \|